رضا گلپایگانی، طراح اینستالیشن (هنر چیدمان) «چشمان میناب» میگوید: «تأثیر اصلی کار از خود تصاویر میآید. نگاه این کودکان مخاطب را درگیر میکند و ما فقط کیفیت نمایش را ارتقا دادیم. همچنین برای اجرای این اثر در شهرهای دیگر برنامهریزیهایی انجام شده، اما محدودیت مالی همچنان وجود دارد.»
به گزارش روابط عمومی سوره امید به نقل از خبرآنلاین آنچه در نخستین روز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران (از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ و شروع آتشبس) در مدرسه دخترانه و پسرانه «شجره طیبه» در میناب رخ داد، چنان بود که جز با کلمه «فاجعه» نمیتوان از آن یاد کرد. براساس اعلام دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه، در «فاجعه مدرسه میناب» ۷۳ دانشآموز پسر و ۴۷ دانشآموز دختر؛ در مجموع ۱۲۰ دانشآموز قربانی موشکهای آمریکا شدند. علاوه بر این دانشآموزان، ۲۶ معلم، هفت نفر از والدین، یک راننده سرویس و یک تکنسین داروخانه نیز جان خود را از دست دادند.
اینستالیشن (هنر چیدمان) «چشمان میناب» در میدان تجریش تهران یکی از واکنشهایی بود که «فاجعه مدرسه میناب» برانگیخت. این پروژه به همت مؤسسه سوره امید و سازمان زیباسازی شهرداری تهران و با طراحی رضا گلپایگانی شکل گرفت و با نمایش تصاویر بزرگ چشمهای کودکان، تلاش کرد مخاطب را به «تأمل و همدلی» دعوت کند.
رضا گلپایگانی درباره انگیزه اجرای این اثر گفت: «با آغاز جنگ، این دغدغه برایم به وجود آمد که چه کاری از دستم برمیآید و چگونه میتوانم نقشی ایفا کنم. امکان فعالیت نظامی نداشتم و تلاش کردم از طریق تخصصم اثرگذار باشم.»
